ຄຣີມທຽມໃນເຄື່ອງດື່ມ ອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບຫລາຍປານໃດ
ຄຣີມທຽມ ມີອັນຕະລາຍຈາກໄຂມັນທຣານ, ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນຜູ້ຜະລິດໄດ້ມີການປັບສູດໃໝ່ ໂດຍມີສ່ວນປະສົມເປັນໄຂມັນທຣານໜ້ອຍລົງ ດັ່ງນັ້ນ ຄຣີມທຽມອາດບໍ່ອັນຕະລາຍໃນການບໍລິໂພກເທົ່າສະໄໝກ່ອນ.
ຄຣີມທຽມອັນຕະລາຍຕໍ່ຫົວໃຈຈາກໄຂມັນທຣານທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ ເຊິ່ງຖ້າເວົ້າສັ້ນໆກໍອາດຈະເຮັດໃຫ້ຄົນກັງວົນແຕກຕ່າງກັນໄດ້ ຈຶ່ງຕ້ອງອະທິບາຍຕື່ມວ່າ : ຖ້າເປັນເມື່ອ 4 – 5 ປີກ່ອນ ກໍແມ່ນ, ແຕ່ກໍນີ້ຈຳພວກຄຣີມທຽມປ່ຽນສູດການຜະລິດແລ້ວ ເຮັດໃຫ້ໄຂມັນທຣານເຫລືອໜ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ມີອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບໜ້ອຍລົງໄປນຳ ພຽງແຕ່ການບໍລິໂພກໄຂມັນນັ້ນ ແນວໃດກໍບໍ່ຄ່ອຍຈະດີຢູ່ແລ້ວ, ຫລຸດໆລົງແດ່ກໍດີ. ໃນອະດີດນັ້ນ ມີການພັດທະນາເຕັກໂນໂລຊີໃນການຜະລິດອາຫານ ເພື່ອຫລຸດການບໍລິໂພກໄຂມັນສັດທີ່ມີກົດໄຂມັນອີ່ມໂຕຫລາຍ ເຊັ່ນ : ເນີຍ ເຊິ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າບໍ່ດີຕໍ່ສຸຂະພາບ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຫລອດເລືອດ ແລະ ຫົວໃຈ ຈຶ່ງມີການນຳເອົານຳ້ມັນພືດ ເຊັ່ນ : ນຳ້ມັນຖົ່ວເຫລືອງທີ່ມີກົດໄຂມັນບໍ່ອີ່ມໂຕ ມາຕື່ມຮີໂດຣແຊນເຂົ້າໄປໃນໂຄງສ້າງໂມເລກຸນຂອງໄຂມັນພຽງບາງສ່ວນ (partially hydrogenated) ເຮັດໃຫ້ປ່ຽນຄຸນສົມບັດເປັນ ມີຄວາມໜຽວແຂງຂຶ້ນ, ມີຄຸນສົມບັດຄົງໂຕ, ບໍ່ແຫລວງ່າຍ, ເກັບໄວ້ໄດ້ດົນ, ທົນຄວາມຮ້ອນສູງ ກາຍເປັນເນີຍທຽມທີ່ເອົາມາໃຊ້ທົດແທນເນີຍແທ້ໄດ້ ໃນລາຄາທີ່ຖືກລົງ.
ແຕ່ໃນໄລຍະປີ 2005 – 2006 ມີການສົ່ງເສີມກັນຢ່າງຫລາຍໃນທົ່ວໂລກ ໃຫ້ຫລຸດ ແລະ ເຊົາການບໍລິໂພກອາຫານກຸ່ມຄຣີມທຽມ, ເນີຍທຽມ, ເນີຍຂາວ, ມາກາຣີນ, ຊັອດເທນນິ້ງຂອງເບເກີຣີ ໆລໆ ເຊິ່ງຜະລິດຈາກນຳ້ມັນພືດທີ່ຕື່ມຮີໂດຣແຊນພຽງບາງສ່ວນ (partially hydrogenated oils : PHOs) ນີ້ ເນື່ອງຈາກພົບວ່າມີໄຂມັນທຣານ (Trans fat) ເປັນສ່ວນປະສົມຢູ່ ເຊິ່ງວຽກງານວິໄຈໃນຍຸກຫລັງ ພົບວ່າ ໄຂມັນທຣານໄປເຮັດໃຫ້ລະດັບຄໍເລສເຕີໂຣນປັ່ນປ່ວນ, ລະດັບຄໍເລສເຕີໂຣນບໍ່ດີ (LDL) ແລະ ລະດັບຂອງໄຕຣກລີເຊີໄຣເພີ່ມຂຶ້ນ ຕະຫລອດຈົນເຮັດໃຫ້ລະດັບຄໍເລສເຕີໂຣນຊະນິດດີ (HDL) ຊຳ້ພັດຫລຸດລົງ ເຊິ່ງເປັນການເພີ່ມຄວາມສ່ຽງເກີດພະຍາດຫົວໃຈ ແລະ ຫລອດເລືອດ ໄປຈົນເຖິງພະຍາດບໍ່ຕິດຕໍ່ຊຳ້ເຮື້ອ (NCDs) ອື່ນໆ ເຊັ່ນ : ພະຍາດເບົາຫວານ, ພະຍາດຄວາມດັນເລືອດ.
ໄຂມັນທຣານນັ້ນ ຄວາມຈິງແລ້ວມີທັງທີ່ພົບໃນທຳມະຊາດ ເຊັ່ນ : ໃນຊີ້ນສັດຕິດໄຂມັນ, ນົມ, ເນີຍ ແຕ່ຈະພົບໃນປະລິມານໜ້ອຍ ຂະນະທີ່ໄຂມັນທຣານທີ່ເກີດຈາກຂະບວນການບາງສ່ວນເຂົ້າໄປໃນນຳ້ມັນພືດນັ້ນຈະມີປະລິມານຫລາຍກ່ວາ ເຊິ່ງຖ້າເປີເຊັນການຕື່ມຮີໂດຣແຊນໃນນຳ້ມັນພືດນັ້ນຍິ່ງນ້ອຍກໍຍິ່ງເກີດໄຂມັນທຣານຫລາຍ ເຊັ່ນ : ຊະນິດທີ່ຕື່ມຮີໂດຣແຊນ 50% ຈະເກີດໄຂມັນທຣານຫລາຍກ່ວາຊະນິດທີ່ຕື່ມຮີໂດຣແຊນ 80%.
ອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO) ລະບຸປະລິມານ ລະບຸປະລິມານການບໍລິໂພກໄຂມັນທຣານໃນ 1 ມື້ ໄວ້ບໍ່ເກີນມື້ລະ 22 ກຣາມ ຫລື 0,5 ກຣາມ/1 ໜ່ວນບໍລິໂພກ ແລະ ໄດ້ອອກຖະແຫລງການໃຫ້ປະເທດຕ່າງໆທົ່ວໂລກ ເຊົາໃຊ້ໄຂມັນທຣານໝົດໄປຈາກໂລກພາຍໃນປີ 2023 ໃນທີ່ສຸດເມື່ອວັນທີ 22 ກໍລະກົດ 2018 ໄດ້ມີການເຜີຍແຜ່ຂອງກະຊວງສາທາລະນະສຸກ ເລື່ອງກຳນົດອາຫານທີ່ຫ້າມຜະລິດ, ນຳເຂົ້າ ຫລື ຈຳໜ່າຍ, ໄຂມັນທຣານ ແລະ ອາຫານທີ່ບໍ່ມີໄຂມັນທຣານເປັນສ່ວນປະກອບ ເຊິ່ງຈາກການປະກາດຂໍ້ກຳນົດນັ້ນລະບຸວ່າ ໃຫ້ນຳ້ມັນທີ່ຜ່ານຂະບວນການຕື່ມຮີໂດຣແຊນບາງສ່ວນ ແລະ ອາຫານທີ່ມີນຳ້ມັນທີ່ຜ່ານຂະບວນການຕື່ມຮີໂດຣແຊນບາງສ່ວນເປັນສ່ວນປະກອບເປັນອາຫານທີ່ຫ້າມຜະລິດ, ນຳເຂົ້າ ຫລື ຈຳໜ່າຍ ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າບໍ່ໄດ້ແບບອາຫານບໍ່ໃຫ້ມີໄຂມັນທຣານທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມທຳມະຊາດເລັກໜ້ອຍ, ແຕ່ຫ້າມໃຊ້ໄຂມັນສັງເຄາະທີ່ຈະນຳໄປສູ່ການເກີດໄຂມັນທຣານສັງເຄາະຂື້ນເປັນປະລິມານຫລາຍໆ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຜູ້ຜະລິດຈຶ່ງຕ້ອງປັບສູດການຜະລິດໄຂມັນສັງເຄາະ, ເນີຍທຽມ, ຄຣີມທຽມ ໆລໆ ໃຫ້ເປັນສູດທີ່ບໍ່ເກີດໄຂມັນທຣານ ໂດຍຜະລິດໄຂມັນຕື່ມຮີໂດຣແຊນຈົນເຕັມສ່ວນ (fully hydrogenated) ເຊິ່ງອ່າວແຂງ ແລະ ກ້າມຫລາຍ ມາປະສົມກັບນຳ້ມັນໃຫ້ຫລຸດຄວາມແຂງລົງ ເອີ້ນວ່າ ເຕັກນິກການປະສົມນຳ້ມັນ, Oil-blending ເຊິ່ງອຸດສາຫະກຳໃນເມືອງໃຫຍ່ເຮັດໄດ້ດີຫລາຍ ເພາະໃຊ້ໄຂມັນພືດ ເຊັ່ນ : ນຳ້ມັນປາມ, ນຳ້ມັນໝາກພ້າວ ທີ່ເປັນໄຂມັນອີ່ມໂຕຢູ່ແລ້ວ ມາເປັນງວັດຖຸດິບ.
ດັ່ງນັ້ນ, ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ຜູ້ບໍລິໂພກກໍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກັບເລື່ອງໄຂມັນທຣານໃນເນີຍທຽມ, ຄຣີມທຽມ ທີ່ຈຳໜ່າຍກັນຢູ່ອີກຕໍ່ໄປ ເພາະຜະລິດຈາກສູດທີ່ບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດໄຂມັນທຣານແລ້ວ ຫລື ຖ້າຍັງກັງວົນ ໃຫ້ສັງເກດສະຫລາກວ່າເປັນ Fully hydrogenated (ບໍ່ແມ່ນ partially hydrogenated).
ແນວໃດກໍຕາມ, ເຖິງຈະຫລຸດບັນຫາເລື່ອງໄຂມັນທຣານລົງໄປແລ້ວ ແຕ່ການກິນອາຫານທີ່ມີໄຂມັນອີ່ມໂຕຫລາຍ ບໍ່ວ່າຈະຄຣີມທຽມ ຫລື ການກິນອາຫານຈືນ (ເຊິ່ງສ່ວນຫລາຍຈືນດ້ວຍນຳ້ມັນປາມທີ່ເປັນໄຂມັນອີ່ມໂຕ) ເຖິງວ່າຈະໜ້າຢ້ານໜ້ອຍກ່ວາໄຂມັນທຣານ, ແຕ່ຖ້າບໍລິໂພກໄຂມັນເຂົ້າໄປຫລາຍໆ ກໍອັນຕະລາຍເຊັ່ນກັນ ຈຶ່ງຄວນທີ່ຈະຫລຸດການກິນອາຫານທີ່ມີໄຂມັນ ໃຫ້ບໍລິໂພກໜ້ອຍທີ່ສຸດໃນແຕ່ລະມື້.
